to wytworzenie odpowiedniego mikroklimatu w pomieszczeniu, czyli nadanie powietrzu wymaganych właściwości (temperatura, wilgotność, skład). Można nazwać klimatyzację ''uzdatnianiem powietrza wewnętrznego''. Jednak nawet najlepiej działająca 'klimatyzacja' nie może zastąpić wentylacji. Dlatego trzeba pamiętać, że klimatyzacja nie zastępuje wentylacji, co więcej - może działać tylko na bazie sprawnego systemu wentylacyjnego. To proste - jeśli nie dostarczymy powietrza, klimatyzacja nie będzie miała medium do działania.
Parametry powietrza wewnętrznego
Parametry powietrza wewnętrznego, które decydują o naszym samopoczuciu, to:

• temperatura - zapewnia tzw. komfort cieplny i decyduje o naszym samopoczuciu i wydajności. Optymalne temperatury uzależnione są (oprócz indywidualnych wymagań) od pory roku i aktywności fizycznej, ale jako przedział uniwersalny można podać 18 - 24°C; wilgotność (zawartość pary wodnej) - powinna wynosić od 40 do 60% (średnio). Zbyt niska powoduje wysuszenie błon śluzowych i choroby dróg oddechowych; zbyt wysoka - zmęczenie, niedotlenienie, dekoncentrację. Zbyt wysoka wilgotność sprzyja rozwojowi zarodników grzybów pleśniowych;
• prędkość cyrkulacji powietrza - nie powinna przekraczać 0,2 m/s (większa wartość jest odczuwana jako przeciąg). Zbyt mała powoduje powstawanie ''zagłębi'' dwutlenku węgla (np. w narożnikach pomieszczeń jest duszno);
• jonizacja powietrza (elektroklimat) - jony dodatnie (wytwarzające się na skutek promieniowania elektromagnetycznego - urządzenia biurowe, monitory itp.) pogarszają samopoczucie; jony ujemne są charakterystyczne dla środowisk naturalnych - np. lasów;
• proporcja tlen/dwutlenek węgla - dla dobrego samopoczucia konieczna jest nie tylko sama obecność tlenu, ale też jego stężenie. Zbyt niska wartość powoduje niedotlenienie. Zbyt wysokie stężenie dwutlenku węgla w powietrzu stanowi zagrożenie dla układu oddechowego;
• zawartość substancji organicznych (np. formaldehyd) - trujące substancje organiczne nawet w niewielkim stężeniu powodują zmęczenie, senność i dekoncentrację. W większych stężeniach są po prostu niebezpieczne;
• zawartość cząstek stałych - przede wszystkim kurzu i dymu papierosowego. Cząstki te powodują poczucie dyskomfortu, a jednocześnie wpływają negatywnie na układ oddechowy;
• zawartość alergenów - roztoczy, zarodników grzybów, zarodników pleśni, pyłków roślin - niebezpieczne nie tylko dla alergików, ale też dla osób zdrowych - mogą wywołać reakcję alergiczną;
• zawartość mikroorganizmów (wirusów, glonów, bakterii) - organizmy te stanowią zagrożenie dla naszego zdrowia.

(SBS - z angielskiego Sick building syndrome) kombinacja dolegliwości występujących w określonym miejscu (np. w budynku, w którym się pracuje).
Wystąpienie przykrych dolegliwości związane jest głównie z zbyt małą ilością świeżego powietrza (tlenu) w pomieszczeniu oraz z jego złą jakością. Źródłami zanieczyszczeń powietrza w pomieszczeniu mogą być organizmy żywe (np. produkty uboczne oddychania, pocenia się, grzyby, pleśnie), materiały budowlane i elementy wyposażenia wnętrz (np. rozpuszczalniki, impregnaty drewna, związki emitowane przez farby malarskie), albo samo użytkowanie pomieszczeń (np. palenie tytoniu).

W 1984 Światowa Organizacja Zdrowia informowała, iż syndrom SBS występuje aż w 30% nowych i odnawianych budynków na świecie.

to cyrkulacja powietrza, z reguły pomiędzy pomieszczeniami a przestrzenią na zewnątrz. Prawidłowo działająca wentylacja jest niezbędna w pomieszczeniach, gdzie przebywają ludzie, dopływające z zewnątrz powietrze zapewnia wymianę zużytego i zanieczyszczonego na świeże, niezbędne do oddychania oraz prawidłowej i bezpiecznej pracy urządzeń zużywających powietrze. Jest to szczególnie ważne w sytuacji dodatkowych zanieczyszczeń, takich jak dym papierosowy, opary substancji chemicznych, pyły itp.

Wentylacja to proces usuwania wymiany zanieczyszczonego powietrza na powietrze świeże. Wentylacja jest konieczna ponieważ powietrze we wszystkich pomieszczeniach stale ulega zanieczyszczeniu. Wentylacja jest szczególnie ważne w sytuacji dodatkowych zanieczyszczeń, takich jak dym papierosowy, opary substancji chemicznych, pyły

Wentylacja naturalna (niekontrolowana). Dzięki różnicy temperatury, a więc i gęstości powietrza wewnątrz i na zewnątrz budynku oraz dzięki działaniu wiatru powietrze dostaje się do budynku przez nieszczelności w oknach i drzwiach lub przez specjalne nawiewniki, a wydostaje się przez kratki i kanały wentylacyjne. Skuteczność wentylacji naturalnej, zwanej też grawitacyjną, zależy od warunków atmosferycznych, zmienia się więc w ciągu roku. Na działanie wentylacji naturalnej wpływa także konstrukcja budynku, jego otoczenie oraz rozmieszczenie pomieszczeń.

Wentylacja mechaniczna. Wymiana powietrza jest wtedy niezależna od jakichkolwiek wpływów atmosferycznych. Wymuszony przepływ powietrza uzyskuje się dzięki zastosowaniu centrali wentylacyjnej.

Najprostszym rozwiązaniem jest  „Wentylacja wywiewna” polegająca na zainstalowaniu wentylatorów w kanałach wentylacyjnych. W takim systemie wentylacji powietrze dostaje się do budynku przez nieszczelności okien i drzwi lub przez nawiewniki, podobnie jak w wentylacji naturalnej. Uniezależniamy się jednak od kaprysów przyrody, zmniejszających skuteczność usuwania powietrza z pomieszczeń.

Lepszym rozwiązaniem jest  „Wentylacja nawiewno-wywiewna”, w której zarówno doprowadzanie, jak i usuwanie powietrza jest realizowany w sposób wymuszony.

Zaletą wentylacji mechanicznej jest możliwość dostosowania jej wydajności do faktycznych potrzeb mieszkańców, dzięki temu można stworzyć komfortowe warunki w pomieszczeniach.

Regulacja systemu wentylacji mechanicznej może odbywać się automatycznie.

Montując specjalne urządzenia ''rekuperatory'' można odzyskiwać ciepło z usuwanego powietrza, a zatem oszczędzać zimą cenną energię.